هنوز آفری ثبت نشده
در دل تاریکی بیپایان کیهان، نوری از مرکز هستی میتابد؛ سیارات در امتداد آن صف کشیدهاند، گویی درختی کیهانی از نور و ماده شکل گرفته. این اثر، نمادیست از هماهنگی میان آشوب و نظم، میان بینهایت و نقطهی آغاز.
